OUT OF THE BOX

BUITEN DE HOKJES

In het kader van de verschillende bewoordingen zoals gender, non-binair, biseksueel, homoseksueel, transgender, queer etc. wil ik naar aanleiding van een gesprek wat ik laatst had met een vriendin van mij hebben over wat het betekent dat je het gevoel hebt dat je 'in een verkeerd lichaam geboren bent '.

Let wel: de tekst die hieronder beschreven wordt is niet mijn eigen mening, en wil niets zeggen over goed of fout, of wat een juiste of onjuiste stelling is. Het onderwerp greep mij aan,

vandaar dat ik op zoek gegaan ben naar eerder verschenen artikelen met verschillende invalshoeken en benaderingen. Wat duidelijk is dat er niet 1 waarheid is! Ieder zal voor zichzelf met de juiste mensen om zich heen op zoek moeten gaan naar DE WAARHEID…….

De medische term voor het gevoel in een verkeerd lichaam te zijn geboren, heet genderdysforie. Dit betekent dat je een sterke onvrede ervaart met het geslacht waarmee je bent geboren. Je biologische geslacht past niet bij jouw genderidentiteit, oftewel hoe jij je van binnen voelt en wie je bent. Het eigen lichaam voelt niet eigen en vreemd aan.

Het voelt dan als een als een gevangenis en dit voelt als echt! Dit kan leiden tot intense onvrede, spanningen en veel onzekerheden. Het is intens en verwarrend en verdient aandacht en erkenning. De hoop ontstaat dat, als het lichaam wordt aangepast, het innerlijke ongemak zal verdwijnen. En soms is dat ook zo, voor sommige mensen brengt dat daadwerkelijke verlichting eindelijk het gevoel van thuis te komen en voor anderen na alle lichamelijke transformaties loopt het uit op 1 grote teleurstelling. Vandaar dat het zeer waardevol is om te onderzoeken wat eronder ligt voordat iemand besluit tot een levens veranderende ingrijpende transformatie van het lichaam.

VERTRAGEN

Er bestaat een stelling dat dat diepe gevoel van vervreemding van het eigen lijf kan voortkomen uit vroegere ervaringen, innerlijke splitsing, trauma, afwijzing, een gevoel van niet welkom zijn in het leven of in het eigen geslacht. Het zijn thema’s die soms onder de oppervlakte meespelen, zonder dat iemand zich daar direct van bewust is.

Dat betekent niet dat er één waarheid is, of dat alle keuzes hetzelfde pad zouden moeten volgen. Maar het kan wel ontzettend belangrijk zijn om te vertragen en te onderzoeken waar komt dit gevoel vandaan? En wat wil er écht gezien of gevoeld worden?

Er is geen pasklaar antwoord. Maar er is wél ruimte voor vragen. En misschien begint echte transformatie daar.

OORZAAK?

In sommige gevallen kwam men er pas later achter dat de genderdysforie niet op zichzelf stond, maar voortkwam uit ervaringen van misbruik, een instabiele hechting of andere psychosociale verwondingen. Het lichaam werd het toneel waarop innerlijke pijn zichtbaar werd – en ook het terrein waarop die pijn werd geprobeerd op te lossen.

Maar het is ook een eerlijke en wezenlijke vraag: Komt het ongemak echt uit het lichaam?

Of probeert het lichaam iets te vertellen wat nog niet gehoord is?

Zolang het lichaam wordt gezien als het probleem dat opgelost moet worden, missen we misschien de kans om te luisteren naar wat er dieper speelt. Want het verlangen naar verandering is vaak niet alleen lichamelijk – het raakt aan bestaansrecht, hechting, erkenning, gezien willen worden.

Dat betekent niet dat fysieke verandering nooit de juiste weg is. Maar wel dat het helend kan zijn om eerst stil te staan. Om te luisteren naar wat het lichaam eigenlijk zegt, vóórdat we het willen veranderen.

  Een andere stelling zegt, dat genderdysforie te vinden is in de peri- en prenatale psychologie.

Wanneer een kind niet het geslacht heeft waar de ouders, grootouders en overige familieleden – bewust of onbewust – op hoopten, kan dat door het kind haarfijn worden aangevoeld. Ieder kind wil namelijk erkend en welkom zijn precies zoals het is. Als die erkenning ontbreekt, gaat het kind zich aanpassen. Niet uit opstandigheid, maar uit levensnoodzaak.

Erbij horen is van essentieel belang. En dus wordt, vaak op onbewust niveau, een poging gedaan om alsnog die liefde, acceptatie of plek te verdienen. Soms door gedrag, soms door identificatie, soms zelfs door het lichaam als probleem te ervaren. Want als het lichaam anders was, dan… ben je wellicht wel goed genoeg.

Als een kind niet het geslacht heeft dat door de ouders gewenst was, voelt het kind dat – hoe jong het ook is. Zelfs als het nog in de baarmoeder zit, pikt het dat feilloos op.

ALLES HEEFT EEN REDEN

Vanuit een spiritueel perspectief wordt het gevoel ‘in een verkeerd lichaam geboren te zijn’ vaak gezien als een diepe les van de ziel, waarbij de innerlijke essentie (of ziel) niet overeenkomt met de fysieke buitenkant, de ziel heeft namelijk geen geslacht. In veel spirituele tradities is de ziel anoniem en tijdloos, en neemt deze zowel mannelijke als vrouwelijke levenservaringen aan over verschillende incarnaties heen. Soms wordt geloofd dat een ziel kiest voor een complex of uitdagend levensthema om diepe groei, empathie of innerlijke kracht te ontwikkelen. Spirituele stromingen leggen vaak de nadruk op het loskomen van de puur fysieke identificatie, om te ontdekken dat je werkelijke zelf veel groter BENT dan je lichaam alleen!

Vanuit spiritueel oogpunt wordt het gevoel 'in het verkeerde lichaam geboren te zijn' dus niet gezien als een kosmische fout, maar juist als een diepgaande, bewuste reis van de ziel. Spirituele tradities en holistische therapeuten benaderen dit thema vaak vanuit de gedachte dat de ziel een specifieke blauwdruk of levensles kiest om te groeien.

Zowel als persoon, als je ouders grootouders en familie, je omgeving, onderwijs, gezondheidszorg als ook collectief op wereldniveau.

We kunnen ons dus allemaal afvragen: waarom gebeurt dit? Wat wil deze ervaring ons duidelijk maken? Welke lessen dienen we hiervan te leren?

Vanuit spiritueel perspectief wordt het als volgt gezien:

Als persoon:

1.neem je gevoel serieus. Het gevoel dat de buitenkant niet past bij de binnenkant is echt en serieus te nemen. Omarm je eigen unieke waarheid.

2.moed en radicale zelfacceptatie: je leert om van jezelf te houden, los van de verwachtingen van de maatschappij of je omgeving.

3.echt durven leven: De ervaring leert je om te kiezen voor authenticiteit in plaats van een rol te spelen voor een ander.

4.veerkracht ontwikkelen: Het navigeren door deze zoektocht maakt je sterk en helpt je om te ontdekken wie en wat echt bij je past.

5. zie het als een reis van buitenkant naar binnenkant. Het leert je dat je bewustzijn groter en vrijer is dan de biologische vorm waarin je bent gevormd.

6. de fundamentele les is vaak het beseffen dat jij niet je lichaam bent, maar de ziel ónder dat lichaam. Het dwingt iemand om de identiteit niet te zoeken in de buitenkant, maar in de innerlijke essentie, namelijk in de integratie van het mannelijke en vrouwelijke. Veel spirituele stromingen zoals het boeddhisme, sjamanisme en oude natuurreligies gaan ervan uit dat elke ziel zowel mannelijke (yang) als vrouwelijke (yin) energieën bezit. Iemand die een mismatch ervaart tussen het biologische geslacht en de innerlijke identiteit, is vaak een levende brug tussen deze twee energieën. De les kan zijn om te laten zien dat genderfluïde is met andere woorden, dat iemands genderidentiteit niet vaststaat, maar in de loop van de tijd kan veranderen of verschuiven en dat de ultieme heelheid ontstaat wanneer je beide krachten in jezelf leert harmoniseren, los van rigide maatschappelijke hokjes.

7. wellicht heb je een missie en heb je een boodschap uit te dragen in de wereld om je heen.

Voor de opvoeders, familie:

Het opvoeden van een transgender kind is een diepgaand proces dat van ouders vaak vraagt om oude overtuigingen los te laten en op een nieuwe manier naar hun kind én zichzelf te kijken. De belangrijkste les die ouders hierin te leren hebben, is het loslaten van de verwachtingen over de toekomst van hun kind en het volledig accepteren van wie het kind in het hier en nu is.

Leren luisteren: Ouders moeten leren om de deskundigheid van het kind over diens eigen innerlijke belevingswereld serieus te nemen, ongeacht hoe jong het kind is.

Angst, controle en beschermingsdrang loslaten.

Collectief.

Deze zielen worden soms ervaren als 'veranderaars' of 'systeembrekers'. Door hun aanwezigheid en hun transitie dwingen zij de wereld om hen heen om vaste patronen, vooroordelen en dogma's los te laten. De les is hier niet alleen persoonlijk, maar ook collectief: het helpt de mensheid te transformeren naar een liefdevoller en opener bewustzijn.

NOODZAAK

Het is tijd voor een wereld zonder hokjes omdat ze niet nodig zijn, omdat we begrijpen dat mensen mannelijke en vrouwelijke aspecten in zich dragen en een seksuele geaardheid hebben die alle denkbare mogelijkheden omvat en zich ontwikkelt in verschillende levensfasen. Of je een jongen of een meisje bent hoeft er niet toe te doen. Je bent een mens met een missie op deze wereld……

Want niet de benaming ‘man’ en ‘vrouw’ is het probleem, maar de nauwe, beperkende opvatting van wat het betekent om een man of vrouw te zijn. Als ze veel meer mogen omvatten, als de invulling ervan persoonlijk, fluïde en onbegrensd mag zijn in een veel breder spectrum dan ontstaat er acceptatie.

Jongere generaties groeien veelal op met een grotere vanzelfsprekendheid rondom diverse genderidentiteiten, wat suggereert dat de norm in de toekomst verder verschuift.

Wat is er nodig voor verandering?

Voorlichting en educatie: Organisaties en experts benadrukken dat betrouwbare kennis en open dialogen essentieel zijn om misverstanden en stigma's weg te nemen.

Sociale normalisatie: Naarmate transgender- en non-binaire personen meer zichtbaar zijn in het alledaagse leven, de arbeidsmarkt en de media, neemt de onbekendheid en daarmee de spanning vaak af.

BENADERING

Het is voor opvoeders van cruciaal belang om professionele hulp voor zichzelf te zoeken, omdat de mentale en emotionele gezondheid van de opvoeders rechtstreeks invloed heeft op het welzijn en de veiligheid van het transgender kind. Wanneer een kind vertelt transgender of gender zoekend te zijn, brengt dit voor de opvoeders vaak een storm aan vragen, emoties en onzekerheden met zich mee. Van belang is dat de opvoeders een stabiele steunende thuisbasis bieden.

Onderzoek naar de transgenderzorg wijst uit dat het jammer genoeg voor veel transgender personen moeilijk blijkt te zijn om tijdig en passende zorg te vinden voor hun proces.

Tot slot: van belang blijft dat de blik verruimd wordt. Niet om de keuzes te veroordelen maar om ze te verdiepen. Om mensen werkelijk te zien wie ze zijn en waar ze vandaan komen.