TRAUMA

BESCHADIGDE ZIEL

We spreken van een trauma ( wond), wanneer een situatie of gebeurtenis voorgoed in je lijf bezit heeft genomen. We hebben het dan over een impactvolle situatie uit het verleden, die een grote indruk op je gemaakt heeft. De gebeurtenis heeft ervoor gezorgd dat je hart op slot ging en dat je hoofd aan ging staan. Een trauma is een beschadigde ziel  en zorgt voor lichamelijke en geestelijke blokkades. Trauma is een overlevingsstrategie, een fysieke en emotionele overbelasting, die het lichaam inzet wanneer het zich machteloos of overweldigd voelt. Ongeveer 70% van de mensheid heeft te maken gehad met een trauma. Het is een verwonding die hulp nodig heeft om te genezen.

Er zijn een aantal redenen te geven waarom het zo belangrijk is om trauma tot en met de wortel op te lossen. Maar veel mensen beginnen er niet aan, zo lang het leven ‘goed’ lijkt te lopen. Want zeg nou zelf: wie heeft er zin in om oude rommel op te ruimen, dat wil je toch niet nog eens ervaren? Welke angsten ga je weer voelen en wellicht word je huidige ‘rustige’ leventje helemaal overhoopgegooid. Dus kiezen we ervoor om onszelf wijs te maken, dat we HET verwerkt hebben. Maar niets is waar van dit alles: om te overleven heb je dat wat er nog zat, geblokkeerd om verder te kunnen. Niks mis mee zou je zeggen, maar dat opslaan in je onderbewustzijn gaat je een keer opbreken. En dát verklaart een patroon dat we vaak zien. Iemand functioneert jaren “best oké”, maar wordt steeds gevoeliger. Tot er op een dag iets kleins gebeurt, drukte op werk, een griep, een val, en opeen gaat het licht bij je uit. Dan is de vraag niet: 'Wat is er mis met mij?' maar wat heb ik bewust of onbewust genegeerd. Tijdens een trauma maakt het lichaam enorme hoeveelheden stresshormonen aan, terwijl het verstandelijke brein minder actief wordt. Hierdoor slaat het lichaam de ervaring op als lichamelijke spanning/stress. Het zenuwstelsel raakt daardoor overactief, wat kan leiden tot lichamelijke klachten als fibromyalgie, diabetes, hoofdpijn, rugpijn, migraine, prikkelbaar darmsyndroom, hartkloppingen, chronische vermoeidheid, voortdurend/chronische pijn, fysieke pijn zonder duidelijke medische oorzaak. Psychische klachten: burn-out, nachtmerries, slaapproblemen, depressies.

WAAROM IK?

Het ontwikkelen van een trauma is geen kwestie van zwakte, maar een complexe reactie op een gebeurtenis die jouw persoonlijke veerkracht op dat moment oversteeg. Of iemand een trauma oploopt hangt af van een combinatie van biologie, levenservaring en de aard van de gebeurtenis, waardoor de impact voor iedereen verschillend is. Hier zijn de belangrijkste redenen:

1. Eerdere ONVERWERKTE INGRIJPENDE ervaringen maken je kwetsbaarder, zodat je bij een nieuwe ingrijpende gebeurtenis een trauma ontwikkelt.

2. Trauma beïnvloedt het autonome zenuwstelsel, waarbij het stresssysteem bij sommigen continu 'AAN' blijft staan. Je denkt wellicht, nee dat is niet zo, maar dit alles is opgeslagen in je onderbewustzijn, dus ervaar je dat niet als zodanig.

3. Soms worden onverwerkte trauma's van vorige generaties, zie ERVEN (onbewust) doorgegeven, waardoor je gevoeliger kunt zijn.

4. Trauma is subjectief. Wat voor de één een ingrijpende gebeurtenis is, kan voor de ander minder impact hebben. Dit hangt af van je persoonlijke geschiedenis, je eerdere levenservaringen en je genetische aanleg.

5. Als je eerder nare situaties hebt meegemaakt, kan je zenuwstelsel al "vol" zitten. Een nieuwe situatie is dan de druppel die ervoor zorgt dat het trauma zich ontwikkelt, terwijl iemand zonder die bagage meer veerkracht heeft.

6.Heb je op dit moment veel stress, weinig sociale steun of voel je je onveilig? Dit vergroot de kans dat een gebeurtenis een trauma wordt.

7.Een ander kan over meer "psychologische veerkracht" beschikken op dat moment, of de situatie op een andere manier in de hersenen verwerken.

8. Eerdere trauma’s die niet volledig verwerkt zijn, maken je zenuwstelsel voortdurend alert.

9. Je tolereert onbewust situaties of mensen, die je eigenlijk zou moeten vermijden.

10.Langdurige stress of onveiligheid maakt dat je veel te weinig je grenzen aangeeft.

11.Langdurige stress doet een aanslag op vertrouwen hebben in het leven.

12.Langdurige stress maakt je angstiger voor gevaar.

Trauma’s kunnen verwerkt worden door middel van verschillende soorten therapieën, zoals EMDR, lichaamsgericht werken, psychotherapie, regressietherapie en reïncarnatietherapie. Een combinatie van therapieën wordt geadviseerd.

WAAROM NU?

Traumapijn slaat zich op in je geheugen. Klachten na een trauma duiken vaak pas later op omdat het zenuwstelsel en de hersenen de heftige gebeurtenis proberen te blokkeren om overleving mogelijk te maken. Dit fenomeen, waarbij de verwerking wordt uitgesteld, kan leiden tot symptomen die maanden of zelfs jaren later de kop opsteken. Hier zijn de belangrijkste redenen voor het verlate optreden van traumaklachten:

1. Direct na een trauma kan het lichaam in een 'bevroren' of ontkende toestand schieten (dissociatie). De emoties en herinneringen worden opgeslagen in het lichaam, maar nog niet verwerkt.

2.Soms zijn de omstandigheden pas veel later veilig genoeg voor het zenuwstelsel om de gebeurtenis alsnog te verwerken, wat leidt tot een uitgestelde reactie.

3. Een later "onschuldig" geluid, beeld of geur ( triggers) kan de traumatische herinnering triggeren waardoor deze plotseling naar boven komt.

4. Uitputting van weerstand: Het langdurig onderdrukken van trauma kost enorm veel energie. Wanneer de "emmer vol is" of de veerkracht afneemt door stress, breken de klachten alsnog door.

5. Als je de gebeurtenis lang hebt weggestopt of vermeden, kan er een moment komen dat dit niet meer lukt, waardoor de emoties en herinneringen alsnog met volle kracht binnenkomen.

6. Een nieuwe levensfase (bijv. ouder worden, kinderen krijgen) of een periode van hoge stress kan ervoor zorgen dat je minder veerkracht hebt, waardoor oude wonden naar de oppervlakte komen.

DOEL VAN TRAUMA

Een trauma heeft als doel om je te beschermen tegen volgende gevaren. Vaak kom je hier op latere leeftijd pas achter, wanneer je het trauma hebt verwerkt en doorleefd. Doe je dit niet dan zal je het trauma je altijd als iets negatiefs blijven beschouwen waardoor het je verdere leven zal gaan hinderen. Waar het om gaat is dat  je met professionele hulp je beperkingen gaat aanpakken, zodat je een volgend trauma in de toekomst kan vermijden. Belangrijk onder andere is om je angsten en negatieve gedachten te gaan aanpakken. Ook is het belangrijk om meer naar je in intuïtie te gaan leren luisteren, zodat je juiste keuzes maakt.

TRAUMA ERVEN

Een geërfd trauma/generatietrauma kenmerkt zich door hardnekkige emotionele, fysieke of gedragspatronen die terug te leiden zijn naar het verleden van ouders of grootouders, die het trauma hebben meegemaakt zoals, oorlog, misbruik, verlies, gevangenschap, chronische pijn). Als kind neem je deze angsten en overlevingsmechanismen onbewust over. Traumaoverdracht van moeder op dochter kan zeker op latere leeftijd bij de dochter tot uiting komen. Hoewel de basis voor deze overdracht vaak al in de vroege kindertijd of zelfs prenataal wordt gelegd, worden de symptomen soms pas jaren later zichtbaar door specifieke triggers. Je kunt herkennen of je een trauma geërfd hebt aan de volgende signalen: onverklaarbare angsten of emoties: je ervaart intense angst, verdriet of woede zonder dat daar een directe oorzaak in jouw eigen leven voor is. Hyperalertheid. Je hebt het gevoel dat je continu 'aan' staat, alert bent op gevaar en moeite hebt met ontspannen. Terugkerende relatieproblemen: moeite met het aangaan van hechte relaties, onverklaarbaar vermijdingsgedrag of angst voor verlating. Fysieke klachten: aanhoudende, onverklaarbare lichamelijke klachten.

Generatie trauma wordt niet alleen in de geest opgeslagen, maar ook in het lichaam. Als de omgeving (thuis) onveilig of extreem stressvol aanvoelde door het trauma van de vader of de moeder, kan het lichaam van het kind dit hebben opgeslagen. Je wordt dan als kind als het ware ‘besmet’ met het trauma van een van je ouders.

Generatietrauma wordt vrijwel altijd van generatie op generatie doorgegeven. Met andere woorden: de reden dat jij trauma op hebt gelopen, komt voort uit dat wat je ouders en de generaties daarvoor hebben meegemaakt. En wanneer jij als ouder zijnde besluit om dit niet op te lossen, dan geef je de energie als vanzelf door aan je kinderen. Je kinderen zullen dit trauma dan ook meenemen. Let wel: dit geldt voor generatietrauma. Je kunt dus ook een trauma oplopen door gebeurtenissen die je zelf hebt meegemaakt.

Met professionele hulp kan je dit verwerken.

VORIGE LEVENS Hoe weet je of het gaat over een trauma uit een vorig leven? Wanneer je overdreven heftig reageert op externe triggers, zoals geuren, geluiden, beelden of opmerkingen van anderen, of overdreven heftig reageert op interne triggers zoals, herinneringen, eigen gedachten, of lichamelijke sensaties. Wanneer je buitenproportioneel heftig reageert met woede of angst, niet te troosten bent, niet tot rede te brengen bent, op iets wat eigenlijk niet in verhouding staat, zou het wel eens kunnen zijn dat dit te maken heeft met een trauma uit een vorig leven. Trauma en vorige levens worden in spirituele en regressietherapie gezien als oorzaken van onverklaarbare angsten, fobieën of fysieke klachten in dit leven. Regressie-reïncarnatietherapie kan helpen deze herinneringen te verwerken, wat leidt tot heling en het loslaten van emotionele ballast.

Wil jij je oude ballast opruimen en een nieuw begin maken? Bel en maak een afspraak.