DEPRESSIE

ROEP VAN DE ZIEL De symptomen of klachten van een depressie noemen we kwellingen op emotioneel-, mentaal-, fysiek- en spiritueel gebied. Ze hinderen je levensgeluk en het gevoel van vooruitgang en vitaliteit.

Oorzaken van een depressie: je leeft te veel vanuit je verstand en past je constant aan de buitenwereld aan, waardoor je je eigen diepe behoeften negeert. Angst voor afwijzing: je durft niet volledig te vertrouwen op je eigen kracht en autonomie. Er is sprake van een streng oordeel , schuldgevoelens en zelfkritiek. Een depressie ontstaat vaak wanneer je te lang hebt geprobeerd te voldoen aan de verwachtingen van anderen bijv. een ouder of een leerkracht, IN PLAATS VAN JE EIGEN PAD TE VOLGEN.  De depressieve toestand trekt een sluier over je bewustzijn, omdat de stap naar echte zelfstandigheid te beangstigend voelt. Onderzoek de zin van een depressie: vraag jezelf af wat de depressie je wilt mededelen en welke koerswijziging jouw ziel van je verlangt, zie het niet als een falen. Een depressie is een uitnodiging om onverwerkte emoties en pijn te doorvoelen in plaats van ze te onderdrukken. Het is een oproep tot verandering, een wake up call. Carl Gustav Jung zag een depressie niet als een louter te bestrijden ziekte, maar als een zinvolle boodschap van de ziel. Het is volgens de analytische psychologie een oproep om stil te staan, je 'schaduw' (onderdrukte emoties) te onderzoeken en te transformeren. 

Dus stilstand en naar binnen keren: waar de maatschappij altijd vraagt om actie, dwingt een depressie je om te vertragen en te luisteren naar wat er werkelijk in je leeft. En stil te staan bij wat je ziel echt nodig heeft. Wil je loskomen van deze blokkades in je leven, dan is het belangrijk dat je verbinding maakt met wie je werkelijk bent met andere woorden, dat je verbinding maakt met je innerlijke wijsheid, JE ZIEL!.

MANNEN

Vraag aan tien mensen hoe een depressie eruitziet, en de kans is groot dat je antwoorden krijgt als: “verdrietig zijn”, “veel huilen”, “geen zin meer hebben in dingen”, of “altijd moe”. Klopt allemaal. Maar alleen als je het bekijkt vanuit het klassieke plaatje — en dat plaatje is opvallend vrouwelijk.

Hoewel vrouwen gemiddeld vaker de diagnose depressie krijgen, lopen mannen een veel hoger risico om door depressie hun leven te verliezen. Zelfdoding komt bij mannen ruim twee keer zo vaak voor als bij vrouwen. Toch duiken depressiecijfers van mannen pas op als het écht misgaat. Dat is geen toeval.

Mannen zijn namelijk kampioen in het niet vragen om hulp. En dat heeft veel te maken met hoe we in onze maatschappij naar mannelijkheid kijken. “Niet zeuren maar doorgaan”, “wees een vent”, “stel je niet aan” — het zijn geen loze opmerkingen, maar diep ingesleten overtuigingen. Emotionele kwetsbaarheid wordt gezien als zwakte. En wie zwak is, verliest. Dus verstoppen veel mannen hun somberheid achter boosheid, drank, drukte of ‘gewoon stress’. Gevolg? Depressie blijft onzichtbaar. Voor henzelf én voor hun omgeving.

Maar wat als een man z’n emoties niet uit maar uitdeelt — in de vorm van kort lontje, driftbuien, of de neiging om zich af te reageren op anderen? Wat als hij z’n gevoel van leegte probeert te verdoven met drank, seks of werk? Grote kans dat niemand (inclusief de huisarts of psycholoog) denkt: “Hé, misschien is dit een depressie.”

En dus blijft de diagnose vaak uit. Of wordt er gegrepen naar andere verklaringen: burn-out, alcoholmisbruik, relatieproblemen, midlifecrisis… alles, behalve wat het misschien wél is.

Hij zit op de bank, mopperend. Hij snauwt tegen z’n partner. Hij verliest z’n geduld bij de kassa. Of hij is ‘opeens’ altijd geïrriteerd op het werk. Depressie bij mannen uit zich vaak in boosheid, prikkelbaarheid en zelfs agressie. Het verdriet zit er wel, maar het komt er anders uit.

Sommige mannen worden ook overdreven druk. Ze gaan juist meer sporten, nemen een affaire, kopen een motor of beginnen ineens aan een onhaalbaar werkproject. Van de buitenkant lijkt het alsof ze vol energie zitten, maar van binnen voelen ze zich leeg, waardeloos of afgevlakt.

Die affaire of flirt op het werk is dan niet per se een teken van midlife-opwinding, maar een poging om zich iemand te voelen. Verlangen naar aandacht en erkenning kan zich zo vermommen als impulsieve verliefdheid. En ondertussen wordt het echte probleem niet aangepakt.

Zo kan een depressie zich jarenlang verschuilen in gedrag dat eerder wordt gezien als ‘typisch mannengedoe’ dan als psychisch lijden.

Er zijn mannen die de term ‘depressie’ niet eens in de mond kúnnen nemen. Te zwaar. Te beladen. Te… vrouwelijk? Dus zeggen ze iets anders: “Ik ben gewoon moe”, “Ik voel me opgejaagd”, of klassieker: “Ik heb veel stress.”

Maar stress is vaak een sociaal aanvaardbare manier om te zeggen: “Het gaat niet goed met mij.” En het lastige is: stress kan op zichzelf bestaan, maar het is óók een veelvoorkomend dekschild voor depressieve gevoelens.

Hulpverleners doen er goed aan om altijd door te vragen als een man ‘gestrest’ is. Slaapt hij slecht? Heeft hij nergens meer zin in? Is hij sneller boos dan vroeger? Drinkt hij meer? Vermijdt hij mensen? Dan is er mogelijk meer aan de hand dan alleen werkdruk of gezinsperikelen.

In Nederland overlijden jaarlijks meer dan 1000 mannen aan zelfdoding. In België ligt het aantal ook hoog, zeker in Vlaanderen. En dat terwijl we in beide landen relatief goede geestelijke gezondheidszorg hebben. Wat gaat er mis?

Een groot deel zit in stigma en cultuur. In België is het taboe op psychische klachten nog steeds groter dan in Nederland, vooral onder mannen. In Nederland komt er langzaam meer ruimte, maar ook hier heerst het idee dat mannen ‘gewoon sterk’ moeten zijn. Psychologen, huisartsen en psychiaters worden bovendien opgeleid met het standaard depressieplaatje — dat vaak beter past bij vrouwen dan bij mannen.

ANGST Een depressie gaat gepaard met angsten. Angst vindt plaats in je hoofd. Het zijn de gedachten die je in de emotie van angst trekken. Gedachten kunnen op drie verschillende manieren in je hoofd een rol spelen, namelijk via woorden, via stemmen en via beelden. Angst is een illusie, omdat het in jou leeft. Het maakt geen onderdeel uit van het nu. Wanneer je geen hoofd zou hebben, zou angst niet bestaan. Ze zeggen wel eens dat angst ook een raadgever kan zijn en dat het je in zekere zin beschermt. Dat klopt alleen wanneer je angst in het nu een functie heeft. Want het nu telt, altijd en overal. Ruik je rook, dan mag je angst voelen om vervolgens in actie te komen. Ontvang je nu een bericht dat je moet evacueren, dan is de angst die je voelt bedoelt om nu je spullen te pakken en te vertrekken. Maar iedere vorm van angst die zegt: wat als......is gebaseerd op een illusie. Deze vorm van angst werkt destructief. Het zorgt ervoor dat de verbinding naar je hart geblokkeerd wordt, dat je zenuwstelsel op slot gezet wordt, dat bepaalde organen in de overlevingsmodus gaan staan. Het zorgt ervoor dat alles lager dan je nek op slot raakt en dat je volledig vertrouwt op je hoofd, oftewel je gedachten.

We leven in een maatschappij waarin angst maximaal gevoed wordt. Het nieuws bijvoorbeeld gaat voor 80% over angst. Angst zorgt ervoor dat we wegblijven uit het nu en altijd bezig zijn met het verleden en de toekomst. Angst ontstaat dus in je hoofd, maar wordt veroorzaakt door een aantal andere factoren: 1.karma ( zie mijn vorige blog). 2.invloed van de buitenwereld: Alles wat je hoort of ziet werkt als een programmering. Vaak zal de "eigenwijze ik" zeggen dat die programmering nu wel mee valt en vervolgens besluiten we alsnog om iets te gaan kijken of ergens naar toe te gaan waarvan je weet dat de omgeving ongezond of negatief is. En ook dan wordt alles vastgelegd in je onderbewustzijn. Dat je er vervolgens over droomt of er aan terugdenkt op een ander moment is een bevestiging hoe programmering werkt. 3.voeding is bepalend in het ontstaan van angst. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat suiker, namelijk fructose, een belangrijke voedingsbodem vormt voor angst. Helaas wordt angst tegenwoordig al op jonge leeftijd gevoed via populaire energiedrankjes en ook via de misleidende weg van suikervervangers. Want ook hierin zit fructose. Fructose beïnvloedt onze mentale gezondheid waardoor behalve angst ook depressie en stress gevoed wordt. Hoeveel broccoli en spinazie je er ook aan toevoegt: je kunt de suiker die je eet er niet mee afbreken.

DE GENERATIE ANGSTSTOORNIS

Een op de 7 jongeren heeft last van depressie. Generatie Z (Gen Z) omvat de groep die geboren zijn tussen 1997 en 2012, de leeftijdscategorie 14 – 29 jaar, dus pubers, jongeren en jongvolwassenen. Het is de eerste generatie die opgroeide met smartphones, sociale media en internet als een vanzelfsprekend onderdeel van hun leven. Uit onderzoek blijkt dat meer dan een derde van deze jongeren kampt met aanzienlijke angst- en stressklachten, waaronder sociale angst en piekerstoornissen wat kan leiden tot depressie.  De explosieve stijging van mentale problemen onder de generatie Z  kent verschillende oorzaken: 1.kinderen en jongeren betreden de virtuele wereld waar ze onvoldoende beschermd zijn tegen algoritmes, cyberpesten en constante vergelijking met het 'perfecte plaatje'.

2.tegelijkertijd wordt deze groep vaak veel meer beschermd en gecontroleerd, waardoor ze minder ruimte hebben om zelfstandig risico's te nemen, eigen ervaringen op te doen en ervan te groeien en leren en veerkracht op te bouwen .Dit alles heeft  te maken met onze informatiemaatschappij en de welvaart waar we in leven. Jongeren wordt geleerd dat ze de hele wereld aan kunnen. De wereld lijkt hierdoor grenzeloos en door die grenzeloosheid raken ze verdwaald. Het hoofd kan alle prikkels niet meer op tijd verwerken. De informatie die ze binnen krijgen en de geringe momenten van rust en ontspanning zorgen ervoor dat ze de signalen van het lichaam niet op tijd oppikken. Met name : waar heb ik behoefte aan en hoe geef ik daar op een juiste manier invulling aan. Daar waar iemand vroeger nog op tijd kon opmerken dat hij/zij last had van hoofdpijn of buikpijn, heeft de jongere generatie geleerd om alles af te dekken met afleiding. Er wordt gevlucht in afleiding  zoeken  via social media, drank, drugs, seks, alle festivals meemaken, gamen, vapen, allerlei feestjes/party's bezoeken, alleen maar sporten etc. etc. Die grenzenloosheid, het vluchten in, zorgt ervoor dat het hoofd op tilt slaat. Er is nooit een moment van rust en stilte, een moment van zelfreflectie. Hierdoor kom je nu meer dan ooit jongeren tegen die in een psychose terecht komen, die structureel moe zijn of al op jonge leeftijd verslaafd zijn. Ook kom je nu veel meer eetstoornissen tegen en ook vormen van depressie. De generatie angststoornis ontstaat wanneer het hoofd in deze generatie de macht heeft gekregen. Een angststoornis wordt gedomineerd door neurotische gedachten die komen en gaan. Angst staat in verbinding met het hoofd en is lage energie. Het blokkeert je levensenergie waardoor je leven niet stroomt zoals het zou moeten stromen. Spiritueel gezien worden alle chakra's geblokkeerd, waardoor je in een vicieuze cirkel terecht komt. De coronatijd had dan mede ook grote impact op het welzijn van deze groep Z. Buiten het feit dat uit onderzoek blijkt dat jongeren het sociale contact vooral mistten, viel voor hen AFLEIDING/ HET VLUCHTEN IN  weg!! Met als gevolg dat ze gingen VOELEN. De gevolgen van het niet op tijd aandacht besteedt te hebben aan het geestelijke en fysieke welzijn eiste zijn tol en zorgde voor tal van psychische en lichamelijke klachten.

DARK NIGHT OF THE SOUL

Een depressie wordt weleens verward met the dark night of the soul. Een dark night of the soul (de donkere nacht van de ziel) is een fase van diepe existentiële crisis. Hoewel het extreem pijnlijk en beangstigend aanvoelt, is het in de kern een proces van transformatie en spirituele ontwaking. Tegenwoordig omschrijven leraren zoals Eckhart Tolle op zijn platform het als het instorten van het conceptuele raamwerk van je leven. Hoewel het sterk lijkt op een  depressie, verschilt het omdat het specifiek gericht is. Vaak wordt deze fase ingeluid door een ingrijpende externe gebeurtenis, zoals een burn-out, een zware scheiding, het verlies van een baan, de dood van een geliefde, een ernstige ziekte van een partner, een overval, een brand of inbraak in je huis, maar ook in de reis van de ontmoeting met je tweelingziel ga je een of meerdere keren door the dark night of the  soul. Het voelt soms als ‘sterven’. Je gaat onthechten van patronen, het kan voelen als een paniekaanval, je ondergaat een ego-dood. Niets is en wordt meer hetzelfde, eigenlijk weet je niet hoe je volgende dag er uit gaat zien. En dat is onder andere de bedoeling ervan: dat je deze controle loslaat en openstaat voor wonderen en eindelijk gaat LEVEN in plaats van OVERLEVEN. Het is ook het zwaarste proces, omdat het van je vraagt om een nieuw leven te beginnen en alles achter je te laten wat je gewend was te doen. Alle patronen en gewoonten die voor jou een VEILIG GEVOEL gaven vallen weg, je onthecht je ervan. Deze manier van leven deze veiligheid was voor jou een belangrijke manier om te overleven en om je leven daarmee in stand te houden. Wanneer deze veiligheid wegvalt, dan kom je even in een zwart gat waarin je grootste angsten naar de oppervlakte komen.

Hoe lang duurt de dark night of the soul? Dit hangt er van af. Soms duurt dit een paar maanden, soms een jaar en bij enkele duurt dit jaren. Het hangt er vanaf hoe diep je gaat en welke angsten je wilt gaan loslaten. De wil en daarmee de wilskracht is hierin alles bepalend. De periode van de dark night  of the soul is niet constant zwart gekleurd. Dit kan in golven komen. Wanneer je de diepte in gaat dan kan dit gepaard gaan met zweten, nachtmerries en ook met concentratieproblemen en ademproblemen. Goed voor jezelf zorgen is op dat moment heel belangrijk. Mild zijn voor jezelf en vooral uit je hoofd proberen te blijven. Soms kan het helpen om even hulp te zoeken bij iemand die naar je wilt luisteren. Je moet dit proces zelf doorlopen, maar waak er over dat je niet te diep weg zakt. Soms kun je even het gevoel hebben dat het leven geen zin heeft. Ook dat gevoel gaat voorbij, maar als je dat niet weet dan kan het lastig zijn om er doorheen te komen.

MARIANNE WILLIAMSON  ( Amerikaans spiritueel leraar ) Uit “a return to love” 1992

Onze grootste angst is niet dat we ontoereikend zijn

Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn

Het is ons licht, niet onze duisternis,

dat ons het meest beangstigt.

We vragen ons af: wie ben ik om briljant,

prachtig, talentvol en geweldig te zijn?

maar wie ben jij om dat niet te zijn?

Je bent een kind van God

Jezelf klein maken dient de wereld niet.

We zijn allemaal bedoeld om te stralen

zoals kinderen dat doen.

En als we ons eigen licht laten schijnen

geven we anderen onbewust toestemming

om hetzelfde te doen.

Als we bevrijd zijn van onze eigen angst

Bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.

Heb jij last van somberheid, angsten o.i.d. en twijfel je er aan of je een depressie hebt of een burnout?

Bel en maak een afspraak.